แด่...อารมณ์ของฉัน (ฉันเข้าใจเธอนะ) : Honestly, Not Hurting

ทำไมสิ่งที่รับมือได้ยากที่สุดในโลกถึงเป็นตัวเราเอง?... บางวันก็รู้สึกเหมือนโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่วันต่อมากลับทำตัวไร้เหตุผล... มีท่าทีอ่อนหวานกับคนไม่คุ้นเคย แต่กลับฉุนเฉียวใส่คนในครอบครัว... จู่ ๆ ก็เหงา เซื่องซึม ว่างเปล่าไปหมดทั้งที่อยู่ท่ามกลางคนมากมาย... เกิดอะไรขึ้นกับเรา ปัญหาคืออะไรกันแน่?…