สิเจ้าหัวเราะกับความขื่นแล้วมิไยชื่นหวาน

การวิจารณ์วรรณกรรมไทย คือภาคส่วนที่ตกต่ำและถ้อยพัฒนาที่สุดของวงวรรณกรรมเป็นพื้นที่รกร้างที่ไร้ความเคลื่อนไหวทางปัญญาไร้เรี่ยวแรงและขาดแคลนพลังทางปัญญาอย่างที่สุด สาเหตุหนึ่งมาจากความคิดความเชื่อของวงวรรณกรรมเองว่า การวิจารณ์เป็นเรื่องของ นักวิจารณ์" ไม่ใช่เรื่องของใครอื่นโดยเฉพาะนักเขียน การแยก…