บ้านตุ๊กตากระดาษ

บทกวีของผู้หญิงคนหนึ่งที่เติบโตมากับการย้ายบ้านซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเชื่อว่าบ้านไม่ใช่สถานที่ที่จะเป็นสวรรค์หรือนรก แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนพอๆกับมนุษย์ เราโอบกอด ผูกพัน และพรากจากบ้านพร้อมกับบอกจาเยาว์วัยที่พร่าลงตามกาลเวลา แล้วเก็บแค่ทรงจำเอาไว้ในแต่ละห้องหัวใจ บางห้องเก็บทรงจำอ่อนโยน…