ด้วยจิตพิศวาส

ฉันไปทำอะไรให้ คุณถึงได้เกลียดฉันนัก จะต้องให้ฉันตายหรือไง คุณถึงจะพอใจ รณภูดึงเธอมาแนบชิด พูดยิ้มๆ อย่างสบายอารมณ์ ถึงเธอตายไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรสักนิด มีชีวิตอยู่ต่อไปเรื่อยๆ ดีกว่า ตุลยาจ้องตาของเขาอย่างเจ็บปวด เธอเห็นเพียงร่องรอยของความรู้สึกที่เดาไม่ออกว่าคืออะไร... บอกมาสิ…