จนตรอก

ชีวิตชายซรานั้นเหมือนกับผ้าสีสวยผืนหนึ่งที่มีคนนำไปตัดเสื้อ และเมื่อมันเปื่อยขาดเพราะใช้งานเสื้อตัวนั้นก็เริ่มลดค่าลง คลายเป็นผ้าขี้ริ้วขาดวิ่นนานไปยิ่งสกปรค นานไปยิ่งหาค่าไม่ได้ชีวิตแคเป็นเช่นผ้าขี้ริ้วสคปรกผืนที่คล่าวถึงนี้...ชีวิตที่เงียบเหงา อ่อนโรย ไร้ค่า...