ก็เลิกแล้วกันไป

ก็เลิกแล้วกันไป "ที่ฉันทำอยู่ก็แค่อยากทดแทนให้เธอกับช่วงเวลาที่ผ่านมา เธอเองก็คงลำบาก เลี้ยงดูเด็กสองคนไม่ง่าย ผ่านมาได้ขนาดนี้ถือว่าเธอเก่งมากแล้ว" เธอส่งยิ้มที่ดูปลดปลงกับชีวิตให้ภูพิสุทธิ์ ราวกับได้รับรู้สัจธรรมอันยิ่งใหญ่ ที่แท้มันก็เป็นแบบนี้เอง ไม่มีใครอดทนรักใครสักคนได้นานขนาดนั้นหรอก…