กันยากลัวฝน

“เธอ... ไม่ได้เมาใช่ไหม... กันยา...” เขากระซิบน้ำเสียงแหบพร่า ฉันกะพริบตามองเขา หัวใจเต้นแรงแทบทะลุออกมาจากหน้าอก พลางค่อยๆ ยกมือทั้งสองข้างรั้งต้นคอของเขาเอาไว้แน่น พร้อมกับเขย่งปลายเท้า ตอบคำถามของเขาชิดกับริมฝีปากอุ่น “ฉะ...ฉันไม่อยากหยุดตอนนี้...” วรรณสิงห์นิ่งเงียบไปชั่วครู่…