กลรัตติกาล

กลรัตติกาล ลมพัดแผ่วเบา ละเลียดขาวเนียนดุจแพรสีขาว หากมองในยามค่ำคืนอันไร้แสงสว่างเช่นนี้ ช่างเป็นจุดเด่นยิ่งกว่าแสงไฟหรือหิ่งห้อยตัวใด ผมยาวสลวยเกือบถึงกลางหลังของหญิงสาวปลิวตามแรงลม ส่งผลให้เห็นใบหน้าสวยทว่าเรียบเฉยชัดขึ้น เธอหยุดยืนตรงเหมือนหุ่นอยู่ใกล้หนองน้ำ…